Es mostren 594845 resultats

repapiejar


<title type="display">repapiejar</title>

    verb intransitiu
  1. [im Alter] kindisch (oder einfältig, nordd tüdelig) sein bzw werden.
  2. familiarment i despectivament faseln, spinnen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

repapiejar

repapiejar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">repapiejar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: re_pa_pi_e_jar
Etimologia: d’origen expressiu, paral·lel al del gr. páppos i ll. pappus ‘avi’ 1a font: 1803, DEst.
Body
verb intransitiu Tenir afeblides les facultats mentals a causa de l’edat. No feu cas del que diu, que repapieja.

repapiejar

repapiejar

repapiejar

repapiejar

repapiejar

repapiejar

<title type="display">repapiejar</title>

[! Conjugació: amb G davant E, I]
verb Tenir l'enteniment dèbil a causa de l'edat i dir i fer coses que semblen de criatura. S'ha de tenir molta paciència amb un avi que repapieja.
repapieig

repapiejar

repapiejar

repapiejar

reparable

reparable

réparable

réparable

reparable

reparable

reparable

reparable