Es mostren 594845 resultats

reticència

reticència

reticència


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">reticència</title>

Accessory
Partició sil·làbica: re_ti_cèn_ci_a
Etimologia: del ll. reticentia, íd. 1a font: s. XX, Oller
Body
    femení
    1. Acció de callar una cosa, deixant-la, però, entendre.
    2. retòrica Figura retòrica consistent a deixar incompleta una frase per donar a entendre més del que hom sembla voler silenciar.
  1. Actitud de reserva, d’hesitació, de desconfiança. Acceptar amb reticència.
    1. dret Delicte, equivalent al fals testimoni, consistent a testimoniar parcialment o amb reserva sobre fets fonamentals d’un cas o per evitar perjudicis.
    2. dret civil Delicte consistent a callar en un contracte coses que haurien determinat condicions diverses del mateix contracte.

reticència

reticència

reticència

reticència

reticència

reticència


<title type="display">reticència</title>

    femení
  1. Verschweigung, absichtliche Auslassung oder Übergehung f.
  2. parlar amb reticència sich in versteckten Andeutungen ausdrücken.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

reticència

reticencia

reticencia

reticència

reticència

reticent

reticent

reticent

reticent

réticent
-ente


<title type="display">réticent</title>

Pronúncia: ʀetisɑ̃ -ɑ̃t
    adjectiu
  1. reticent.
  2. familiarment [hésitant] vacil·lant.
  3. infreqüent amb dissimulació, amb sobreentesos.
  4. discret -a.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

réticent
-ente