exhalació

Accessory
Partició sil·làbica: ex_ha_la_ci_ó
Etimologia: del ll. exhalatio, -ōnis, íd. 1a font: 1575, DPou.
Body
    femení
  1. Acció d’exhalar o d’exhalar-se.
  2. Gas, olor, etc., exhalats.
  3. geologia Emissió de vapors o fluids hidrotermals.
  4. com una exhalació locució adverbial Rapidíssimament. Corria com una exhalació.
  5. en una exhalació locució adverbial En temps molt breu. Ho ha fet en una exhalació.