aufgehen

    verb intransitiu [ging auf, ist aufgegangen]
  1. obrir-se.
  2. astronomia sortir.
  3. [Vorhang] aixecar-se.
  4. [Blumen] descloure’s.
  5. [Saat] grillar, germinar, apuntar.
  6. [Teig] estufar-se, fermentar.
  7. [Knoten usw] desfer-se.
  8. [Naht] descosir-se.
  9. matemàtiques cabre exactament en.
  10. in Flammen aufgehen (és)ser presa de les flames.
  11. in Rauch aufgehen anar-se’n (o desfer-se) en fum.
  12. figurat esva(n)ir-se, frustrar-se.
  13. [ganz] aufgehen in [+dat ] dedicar-se (de ple) restar (o quedar) absorbit per.
  14. e-m ein Licht aufgehen caure de l’ase fam.
  15. jetzt geht mir erst auf, warum sols ara comprenc per què.



© Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU