lachen

    verb intransitiu [-te, hat ge-t]
  1. riure(’s) (über j-n od etw d’alg o d’u/c).
  2. du hast gut lachen! te’n pots ben riure!
  3. laut lachen deixar anar o afluixar la riallada.
  4. darüber muss man lachen cal que un (o hom) se’n rigui.
  5. dass ich nicht lache! no em faci(s) riure!



© Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU