Pronúncia: ɪmˈpɛrətɪv
-
adjective
- Grammar imperatiu.
- [tone, glance, command] imperatiu, imperiós.
- [necessary] essencial, indispensable, imprescindible.
- [urgent] urgent, peremptori.
- it is imperative for us to go és imprescindible que nosaltres hi anem.
- it is imperative that és imprescindible que.
- discretion is imperative s'imposa la discreció.