mischief

Pronúncia: ˈmɪstʃɪf
    noun
  1. [harm] mal, tort.
  2. [naughtiness] trapelleria, entremaliadura.
  3. he's always getting into mischief sempre pensa quina entremaliadura pot fer.
  4. to keep someone out of mischief no deixar fer entremaliadures a algú.
  5. [roguishness] malícia.
  6. [person, child] dimoni.
  7. he's up to some mischief segur que està fent una entremaliadura.
  8. there's some mischief going on estan ordint alguna maldat.
  9. there's no mischief in him és incapaç de fer res dolent.
  10. to do someone a mischief fer una cosa dolenta a algú.
  11. to do oneself a mischief fer-se mal.
  12. to make mischief fer embolics, embolicar.
  13. to make mischief for someone amargar-li a algú la vida, crear dificultats a algú.