[delante de verbo para negar algo inferido o en caso de prohibición]
no... pas.
Ayer te vi en el cine. —No, no salí en todo el día, ahir et vaig veure al cinema. —No, que no vaig pas sortir en tot el dia.
No lo digas, no ho diguis pas.
[delante de nombres]
no-.
No violencia, no-violència.
No alineación, no-alineació.
¡a que no!
llengua que no!,
què t'hi jugues que no!
¡eso sí que no!familiarment
això sí que no.
estar en que no
tenir un no continu,
dir que no a tot.
¿no?
oi?,
fa?,
no?
no así
però no gens.
Me gusta nadar cuando luce el sol, no así cuando llueve, m'agrada de nedar quan fa sol, però no gens quan plou.
no bien
així que,
tan bon punt,
de seguida de.
No bien lo supo, vino a verme, així que va saber-ho, em va venir a veure.
no... casi
gairebé (o quasi) no,
a penes,
amb prou feines.
No habla casi, gairebé no parla.
no más
[solamente]
només,
solament.
no más
[basta de]
prou.
No más insultos, prou d'insults.
no más de
només,
solament,
sols.
no... más que
[solo]
no... més que, no... sinó.
No tengo más que pan, no tinc més que pa.
no menos de
almenys,
com a mínim,
pel cap baix.
no mucho
no gaire.
no... nada
no... gens.
No te entiendo nada, no t'entenc gens.
no... nada
no... res.
No oigo nada, no sento res.
no obstante
malgrat tot,
això no obstant,
així i tot,
tanmateix.
no sin
no sense.
no... sino
no... sinó.
No es su hermano sino su yerno, no és el seu germà sinó el seu gendre.
No hacía sino llorar, no feia sinó plorar.
no solo... sino también (o sino que)
no solament... sinó (o sinó que).
¡que no!
[negación enérgica]
no i no!
ya no
ja no.
Ya no leo, ja no llegeixo.
¡y que no...!
i no... pas poc!
¡Y que no presume, que digamos!, i no presumeix pas poc, que diguéssim!
masculí
no.
Me respondió con un no, em va respondre amb un no.