Vés al contingut
verb intransitiu
-
[detenerse]
parar,
aturar-se pron.
El tren no para en esta estación, el tren no para en aquesta estació.
-
parar,
cessar.
A ver si paras de hablar, a veure si pares de xerrar.
-
[no trabajar]
fer vaga.
-
parar.
La escalera va a parar a la azotea, l'escala va a parar al terrat.
-
acabar.
Todo el nublado paró en cuatro gotas, tota la nuvolada va acabar en quatre gotes.
-
[alojarse]
parar.
-
figuradament
adonar-se pron,
parar esment.
No paró en esto, no va adonar-se d'això.
-
¡dónde va a parar!
familiarment
on s'és vist!
-
¿dónde (o a dónde) vamos a parar?
on arribarem?
-
ir a parar a
anar a parar a.
La pelota fue a parar a la calle, la pilota va anar a parar al carrer.
-
ir a parar a
anar a raure a,
arribar a,
anar a parar a.
No podía haber ido a parar a mejores manos, no podia haver anat a raure a millors mans.
-
no parar
no parar.
-
no parar en
no ésser mai a.
No para nunca en casa, no és mai a casa.
-
no parar en bien
acabar malament.
-
no parar hasta
no parar fins a.
No parará hasta conseguirlo, no pararà fins a aconseguir-ho.
-
no poder parar
no poder parar.
-
parar de
parar de.
No para de llover, no para de ploure.
-
parar en
parar.
Tú pararás en ladrón, tu pararàs lladre.
-
parar mal (o en mal)
acabar (o parar) malament.
-
sin parar
sense parar.
-
venir a parar
anar a parar a.
-
venir (o ir) a parar en
reduir-se a,
quedar en.
verb transitiu
-
[preparar]
parar.
Parar una ratonera, parar una ratera.
-
[detener]
parar,
aturar.
No podía parar el caballo, no podia parar el cavall.
-
[evitar]
parar.
Paré el golpe con el bastón, vaig parar el cop amb el bastó.
-
[esgrima]
parar.
verb pronominal
-
parar-se,
aturar-se.
Este reloj se para muy a menudo, aquest rellotge es para molt sovint.
-
americanisme
posar-se dret.
El niño tiene solo nueve meses y ya se para, el nen només té nou mesos i ja es posa dret.
-
pararse a pensar (o a reflexionar)
pensar-s'hi,
mirar-s'hi bé.