pico

    masculí
  1. [de ave] bec.
  2. [parte saliente] punta f, bec.
  3. [de un mueble] cantell, bec, caire. Darse un golpe contra el pico de un mueble, donar-se un cop contra el cantell d'un moble.
  4. [de un cuello, de un pañuelo] bec, punta f.
  5. [herramienta] pic.
  6. [de vasija] bec, broc, galet.
  7. [montaña] pic, cim, agudell.
  8. [de un sombrero] punta f, bec, corn.
  9. [de madera] estella f, punta f.
  10. figuradament [de una suma] escaig, escadús, remitjó, més de.... Tuve que pagar un millón y pico, vaig haver de pagar un milió i escaig (o més d'un milió).
  11. figuradament [suma considerable] picossada f. Cobró un buen pico, va cobrar una bona picossada.
  12. figuradament i familiarment [boca] bec, boca f.
  13. figuradament [labia] parola f, verbositat f.
  14. americanisme zoologia [percebe] peu de cabra, percebe.
  15. a pico a pic.
  16. andar (o irse) de picos pardos figuradament i familiarment anar a fer (o moure) borina, anar de marxa.
  17. callar (o cerrar) el pico figuradament acopar el bec, no dir ni piu (o ni ase ni bèstia), no badar (o no obrir) boca, fer muts (o mutis, o fer muts i a la gàbia).
  18. ¡callar el pico! figuradament moixoni!, mutis!, muts i a la gàbia!
  19. costar un pico costar una picossada.
  20. darse el pico [besarse] donar-se el bec.
  21. de pico només de boca (o de boca), només de paraula (o de paraula).
  22. hincar el pico figuradament [morir] tòrcer el coll, fer el darrer badall, anar al clot (o al sot), anar-se'n al calaix.
  23. irse del pico (o tener mucho pico) poc freqüent anar-se'n de la boca, tenir molta llengua (o tenir la llengua llarga, o ésser llarg de llengua), ésser un bocamoll (o un bocafluix, o un llenguallarg, o un llengut).
  24. pico de cigüeña botànica [Erodium ciconium] bec de cigonya.
  25. pico de frasco ornitologia tucà.
  26. pico verde ornitologia [pájaro carpintero] picot.
  27. tener un pico de oro figuradament i familiarment tenir una boca d'or (o un bon bec).
  28. y pico i escaig (o escadús, o remitjó).