plantar2

    verb transitiu
  1. [plantar semillas, postes, etc] plantar.
  2. figuradament [una institución, religión] implantar, establir.
  3. figuradament i familiarment [un golpe, una bofetada] plantar, clavar.
  4. figuradament i familiarment plantar, posar. Le han plantado en la calle, l'han plantat al carrer.
  5. figuradament i familiarment [abandonar] plantar, abandonar. Su novia lo ha plantado, la seva xicota l'ha plantat.
  6. figuradament i familiarment [dejar callado] frenar. Tuve que plantarle; si no, no sé dónde hubiera llegado, vaig haver de frenar-lo, si no, no sé pas on hauria arribat.
  7. verb pronominal
  8. figuradament i familiarment [quedarse de pie] plantar-se. Se plantó delante de la casa, es va plantar davant la casa.
  9. figuradament i familiarment plantar-se, arribar. En dos horas nos plantamos en Zaragoza, en dues hores ens vam plantar a Saragossa.
  10. figuradament i familiarment [un animal] plantar-se.
  11. jocs d'entreteniment plantar-se.



  12. Vegeu també:
    plantar1