-
verb transitiu
- [plantar semillas, postes, etc] plantar.
- figuradament [una institución, religión] implantar, establir.
- figuradament i familiarment [un golpe, una bofetada] plantar, clavar.
- figuradament i familiarment plantar, posar. Le han plantado en la calle, l'han plantat al carrer.
- figuradament i familiarment [abandonar] plantar, abandonar. Su novia lo ha plantado, la seva xicota l'ha plantat.
- figuradament i familiarment [dejar callado] frenar. Tuve que plantarle; si no, no sé dónde hubiera llegado, vaig haver de frenar-lo, si no, no sé pas on hauria arribat. verb pronominal
- figuradament i familiarment [quedarse de pie] plantar-se. Se plantó delante de la casa, es va plantar davant la casa.
- figuradament i familiarment plantar-se, arribar. En dos horas nos plantamos en Zaragoza, en dues hores ens vam plantar a Saragossa.
- figuradament i familiarment [un animal] plantar-se.
- jocs d'entreteniment plantar-se.
Vegeu també:
plantar1