reñir

    [Se conjuga como: teñir] verb intransitiu
  1. [discutir violentamente] barallar-se pron, renyinar. Siempre está riñendo con su hermano, sempre es baralla amb el seu germà.
  2. [romper las relaciones] renyir. Ha reñido con su prometido, ha renyit amb el seu promès.
  3. verb transitiu
  4. renyar. Reñir a unos muchachos por faltar a clase, renyar uns nois perquè han faltat a classe.
  5. [combatir] disputar.