Vés al contingut
adjectiu
-
[distinguido]
senyor -a.
Un vestido muy señor, un vestit molt senyor.
-
familiarment
senyor -a.
Es una señora liebre esta que has cazado hoy, és una senyora llebre aquesta que has caçat avui.
masculí
-
[dueño, amo]
senyor.
-
senyor.
Un señor muy amable, un senyor molt amable.
El señor García, el senyor Garcia.
-
[tratamiento de cortesía]
senyor.
-
[feudal]
senyor.
-
[título real]
senyor.
-
dret
senyor.
-
plural
[señor y señora]
senyors.
-
a lo gran señor
com un senyor.
-
a tal señor, tal honor
a tot senyor, tot honor.
-
dárselas (o echárselas) de señor
presumir (o tenir aires) de senyor.
-
descansar en el Señor
donar l'ànima a Déu,
descansar en pau.
-
el señor no está
el senyor no hi és.
-
el Señor, Nuestro Señor
Déu Nostre Senyor (o Nostre Senyor, o el Senyor).
-
¿está el señor en casa?
hi és, a casa, el senyor?
-
estimado señor
[en cartas]
benvolgut senyor.
-
muy señor mío
[en cartas]
senyor,
distingit senyor.
-
¡no señor!
no senyor!,
ai ca!,
ni pensar-ho!
-
señor de horca y cuchillo
figuradament
dictador,
tirà,
mala bèstia.
-
ser siempre señor de sus actos
ésser senyor dels seus actes.
-
ser todo un señor
ésser un (o tot un) senyor.
-
¡sí señor!
[es así]
sí senyor!,
i tant!
-
su señor padre
el vostre (o seu) pare.
femení
-
[dueña]
senyora.
-
senyora.
Una señora muy simpática, una senyora molt simpàtica.
Modista de señoras, modista de senyores.
-
[tratamiento de cortesía]
senyora.
Señora de García, senyora de Garcia.
-
familiarment [esposa]
senyora.
¿Cómo está su señora?, com està la seva senyora?
-
¿está la señora en casa?
hi és,
ara,
a casa,
la senyora?
-
la señora condesa, la señora marquesa
la senyora comtessa, la senyora marquesa.
-
la señora no está
la senyora no hi és.
-
Nuestra Señora de...
la Mare de Déu de...
-
señora de compañía
dama (o senyoreta) de companyia.
-
señoras y señores
senyors i senyores.
-
su señora madre
la vostra (o seva) mare.