-
verb transitiu
- [hacer perder la respiración] sufocar.
- familiarment [causar emoción violenta] sufocar.
- familiarment [avergonzar] sufocar.
- familiarment [apagar] sufocar. Sofocar un tumulto, sufocar un tumult.
- familiarment [un incendio] sufocar. verb pronominal
- [de calor] sufocar-se.
- figuradament [ruborizarse] sufocar-se, ruboritzar-se.
- familiarment acalorar-se, excitar-se.