sofocar

    verb transitiu
  1. [hacer perder la respiración] sufocar.
  2. familiarment [causar emoción violenta] sufocar.
  3. familiarment [avergonzar] sufocar.
  4. familiarment [apagar] sufocar. Sofocar un tumulto, sufocar un tumult.
  5. familiarment [un incendio] sufocar.
  6. verb pronominal
  7. [de calor] sufocar-se.
  8. figuradament [ruborizarse] sufocar-se, ruboritzar-se.
  9. familiarment acalorar-se, excitar-se.