-
verb transitiu
- tombar. El viento ha tumbado un árbol, el vent ha tombat un arbre.
- marina, marítim tombar.
- figuradament i familiarment fer caure d'esquena.
- figuradament i familiarment [en un examen] tombar, carbassejar, suspendre. verb intransitiu
- poc freqüent [caer] desplomar-se pron. verb pronominal
- familiarment [echarse] ajeure's, ajaure's.
- figuradament [disminuir el rendimiento] relaxar-se.