trontollar

Pronúncia: tɾuntuʎá
    verb intransitiu
  1. trembler fortement, être ébranlé -e. Els vidres de la casa trontollen quan passa un camió, les carreaux de la maison tremblent fortement au passage d'un camion.
  2. [un queixal] bouger, remuer.
  3. [tot fent soroll] cahoter.
  4. figuradament ébranler tr, secouer tr, chanceler tr. Aquells fets van fer trontollar el govern, ces faits-là ont ébranlé le gouvernement.
  5. verb transitiu
  6. [fer trontollar] faire trembler.
  7. [sacsejar] secouer, agiter.
  8. [sotragar] cahoter, secouer.