Es mostren 58041 resultats

sustento

sustento

 

sustitución

sustitución

 

sustituible

sustituible

 

sustituidor
-ra

sustituidor
-ra

 

sustituir


<title type="display">sustituir</title>

verb transitiu [Se conjuga como: huir] substituir, reemplaçar. Juan ha sustituido a Pedro en el cargo de cajero, en Joan ha substituït en Pere en el càrrec de caixer.

sustituir

 

sustitutivo
-va

sustitutivo
-va

 

sustituto
-ta

sustituto
-ta

 

sustitutorio
-ria

sustitutorio
-ria

 

susto


<title type="display">susto</title>

    masculí
  1. surt, ensurt, esglai, sobresalt, espant.
  2. darse (o llevarse, o pegarse) un susto tenir un ensurt (o un surt, o un espant, etc).
  3. no pasó del susto no ha estat res més que un espant.

susto

 

sustracción

sustracción