afrontador adjectiu i masculí i femení [que s'oposa] que afronta. [que avergonyeix] afrentador -ra. [contigu] lindante, lindero -ra, colindante, limítrofe.
afrontar verb transitiu [acarar] afrontar, enfrentar, poner frente a frente. [fer cara] afrontar, arrostrar, hacer frente a. [fer un afront] afrentar, baldonar, baldonear. verb intransitiu [una heretat, etc] lindar, colindar, limitar.
<title type="display">afuament</title> masculí aguzamiento, aguzadura f. aguijonamiento, aguijadura f.
<title type="display">afuar</title> verb transitiu [aprimar] aguzar. [incitar] aguijar, aguijonear. verb pronominal aguzarse. [llançar-se] lanzarse, arrojarse.