Es mostren 56529 resultats

parlador
-a

parlador

    adjectiu i masculí i femení
  1. hablador -ra, parlador -ra p fr. És un gran parlador, es un gran hablador.
  2. adjectiu
  3. figuradament [expressiu] parlero -ra p fr, expresivo -va. Uns ulls parladors, unos ojos parleros.
  4. masculí
  5. [locutori] locutorio, parlatorio p fr.

parlador
-a

 

parlaire

parlaire

 

parlament

parlament

 

parlamentar

parlamentar

 

parlamentari
-ària

parlamentari
-ària

 

parlamentarisme

parlamentarisme

 

parlant

parlant

    adjectiu
  1. parlante, hablante.
  2. heràldica parlante.

parlant

 

parlar1


<title type="display">parlar</title><lbl type="homograph">1</lbl>

    verb intransitiu
  1. hablar. El nen encara no parla, el niño todavía no habla.
  2. [xerrar] hablar, charlar, conversar. Hem parlat molta estona sobre aquest tema, hemos hablado mucho rato sobre este tema.
  3. [perorar en públic] hablar. Aquest diputat parlarà a la sessió de demà, este diputado hablará en la sesión de mañana.
  4. [tractar] hablar, tratar. L'autor de l'obra no parla d'aquesta qüestió, el autor de la obra no habla de esta cuestión.
  5. [festejar] hablar. Aquest jove parla amb la nostra filla, este joven habla con nuestra hija.
  6. hablar. Parlar amb signes, hablar por señas.
  7. figuradament hablar, decir. Aquest acte de generositat parla molt a favor seu, este acto de generosidad habla mucho en favor suyo.
  8. figuradament hablar. Té uns ulls que parlen, tiene unos ojos que hablan.
  9. fer parlar dar que hablar.
  10. fer parlar algú hacer hablar a alguien.
  11. ni parlar-ne ni hablar (o de eso ni hablar), nada de eso.
  12. no parlar amb algú [no parlar-se] no hablar a alguien (o no hablarse con alguien).
  13. no se'n parli més no se hable más de ello, no hay más que hablar.
  14. parlar amb si mateix hablar consigo mismo.
  15. parlar alt, baix hablar alto, bajo.
  16. parlar a tort i a dret hablar a tontas y a locas.
  17. parlar bé (o malament) d'algú hablar bien (o mal) de uno.
  18. parlar clar [amb franquesa] hablar claro, hablar en plata.
  19. parlar per parlar hablar por hablar (o por no callar).
  20. poder parlar fort [tenir raó] tener razón, estar en lo cierto.
  21. qui parla! (o ves qui parla!) ¡mira quién fue a hablar! (o ¡mira quién habla!).
  22. verb transitiu
  23. hablar. Parlo francès i italià, hablo francés e italiano.
  24. [dir] decir, hablar. Parlar bestieses, hablar tonterías.
  25. verb pronominal
  26. [fer-se] hablarse. No es parlen, no se hablan.



  27. Vegeu també:
    parlar2

parlar1

 

parlar2

parlar2

 

parler
-a

parler

    adjectiu
  1. [xerraire] parlero -ra p fr, hablador -ra, parlanchín -ina.
  2. bell parler [que parla bé] pico de oro.
  3. mal parler [que parla malament] mal hablado.
  4. femení
  5. [xerrera] ganas de hablar pl.

parler
-a