Es mostren 56529 resultats

rondineig

rondineig

 

rondinejar

rondinejar

    verb intransitiu
  1. [el vent] murmurar, susurrar.
  2. [les abelles] zumbar.

rondinejar

 

rondinós
-osa

rondinós
-osa

 

rondó

rondó

 

rònec
-ega

rònec

    adjectiu
  1. [sol] seco -ca. Menjar pa rònec, comer pan seco. Un brancó rònec d'olivera, una rama seca de olivo.
  2. pelado -da. Ossos rònecs, huesos pelados.
  3. desnudo -da. Parets rònegues, paredes desnudas.
  4. [terra, camp] yermo -ma, baldío -a.
  5. [casa] abandonado -da, deshabitado -da. Viu en un mas rònec, vive en un caserío abandonado.
  6. destartalado -da, en mal estado, muy deteriorado -da. La casa era molt rònega, la casa estaba muy destartalada.
  7. ruinoso -sa.
  8. [pobre, vell] miserable. Una cofurna rònega, un cuchitril miserable.

rònec
-ega

 

ronquejar

ronquejar

verb intransitiu [estar ronc] ronquear.

ronquejar

 

ronquera

ronquera

 

ronsa


<title type="display">ronsa</title>

    masculí i femení
  1. familiarment [ronsejaire] remolón -ona, roncero -ra.
  2. a la ronsa marina, marítim a la ronza.
  3. fer el (o la) ronsa familiarment [ronsejar] hacerse el remolón, remolonear, roncear.

ronsa

 

ronsal

ronsal

 

ronsejaire

ronsejaire

adjectiu i masculí i femení remolón -ona, roncero -ra.

ronsejaire