Es mostren 56529 resultats

concili

concili

 

conciliable

conciliable

 

conciliàbul

conciliàbul

 

conciliació

conciliació

 

conciliador
-a

conciliador

adjectiu i masculí i femení conciliador -ra.

conciliador
-a

 

conciliar1

 

conciliar2


<title type="display">conciliar</title><lbl type="homograph">2</lbl>

    verb transitiu
  1. [avenir] conciliar, poner de acuerdo. Conciliar les parts, conciliar a las partes.
  2. [fer compatibles] conciliar. Conciliar els extrems, conciliar los extremos.
  3. conciliar, granjear. La seva conducta li ha conciliat el respecte de tothom, su conducta le ha conciliado el respeto de todos.
  4. verb pronominal
  5. conciliarse.
  6. conciliarse, granjearse, atraerse, ganarse. S'ha conciliat les simpaties de tothom, se ha conciliado las simpatías de todos.
  7. [una persona] ganarse. Conciliar-se el capatàs, ganarse al capataz.



  8. Vegeu també:
    conciliar1

conciliar2

 

conciliarment

conciliarment

 

conciliatori
-òria

conciliatori
-òria

 

concinnitat

concinnitat