Es mostren 56529 resultats

conduir


<title type="display">conduir</title>

    verb transitiu
  1. conducir. Conduir una multitud, conducir a una multitud.
  2. [un vehicle] conducir.
  3. usat absolutament conducir. Saber conduir, saber conducir.
  4. [aconductar] ajustar una iguala con.
  5. verb pronominal
  6. [captenir-se] conducirse, comportarse.

conduir

 

conduplicació

conduplicació

 

conduplicat
-ada

conduplicat
-ada

 

coneguda


<title type="display">coneguda</title>

    femení
  1. [efecte de conèixer] conocimiento m.
  2. [reconeixença, agraïment] agradecimiento m, reconocimiento m.
  3. a coneguda de [segons l'apreciació de] a juicio de, al parecer de. A coneguda dels jurats, a juicio del jurado.
  4. tenir coneguda amb algú tener relación con alguien.
  5. tenir molta (o poca) coneguda tener muchos (o pocos) conocidos, conocer a mucha (o poca) gente.

coneguda

 

conegut
-uda

conegut

    adjectiu
  1. conocido -da.
  2. masculí i femení
  3. [coneixença] conocido -da. Té molts coneguts, tiene muchos conocidos.
  4. [amistançat] amante, querido -da, amigo -ga.

conegut
-uda

 

coneixedor
-a

coneixedor

    adjectiu
  1. [que pot ésser conegut] conocible.
  2. adjectiu i masculí i femení
  3. [que coneix] conocedor -ra. No era coneixedor d'aquest fet, no era conocedor de este hecho.
  4. [expert] conocedor -ra, entendido -da.
  5. és coneixedor que [cognoscible] se conoce que. És ben coneixedor que és ric, bien se conoce que es rico.

coneixedor
-a

 

coneixement


<title type="display">coneixement</title>

    masculí
  1. [acció i efecte de conèixer] conocimiento.
  2. [seny] conocimiento, juicio.
  3. [saber, ciència] conocimiento.
  4. [sentits] conocimiento. Perdre, cobrar el coneixement, perder, recobrar el conocimiento.
  5. dret examen judicial.
  6. marina, marítim conocimiento.
  7. amb coneixement con conocimiento.
  8. amb coneixement de causa con conocimiento de causa.
  9. perquè en prengueu coneixement para su conocimiento.
  10. tenir coneixement tener conocimiento.
  11. tenir tot el coneixement estar en su pleno conocimiento.

coneixement

 

coneixença


<title type="display">coneixença</title>

    femení
  1. [efecte de conèixer] conocimiento m.
  2. [relació, tracte] trato m, relación.
  3. amistad, conocido -da. Ampliar el cercle de coneixences, ampliar el círculo de amistades.
  4. a coneixença de [a coneguda de] al parecer (o a juicio) de.
  5. ésser de la coneixença de ser conocido de.
  6. fer coneixença amb (o fer la coneixença de) [algú] trabar relación con.
  7. posar en coneixença poner en relación (o en contacto).
  8. tenir coneixença amb [algú] tener relación con.
  9. tenir coneixença de [estar informat] tener conocimiento de.
  10. venir (o arribar, o pervenir) a coneixença de venir en conocimiento de.

coneixença

 

coneixent


<title type="display">coneixent</title>

    adjectiu
  1. [coneixedor] conocible.
  2. és coneixent que se conoce que. És ben coneixent que han entrat al rebost, bien se conoce que han entrado en la despensa.
  3. masculí i femení
  4. [conegut] conocido -da, amistad. Té molts coneixents, tiene muchos conocidos.
  5. fer-se coneixents [dues persones] conocerse.

coneixent

 

conèixer


<title type="display">conèixer</title>

    verb transitiu
  1. conocer. Conèixer la realitat, conocer la realidad. Conèixer un autor, conocer a un autor.
  2. [tenir consciència] conocer. Conec les meves limitacions, conozco mis limitaciones.
  3. [descobrir] ver, conocerse [impers]. Ja conec que n'has feta alguna, ya veo (o se conoce) que has hecho alguna.
  4. presumir, intuir. Conec que plourà, presumo que va a llover.
  5. [tenir experiència] conocer. Ha conegut la fam, ha conocido el hambre.
  6. [discernir] conocer. No em coneixes?, ¿no me conoces? Conèixer el gra entre la palla, conocer el grano entre la paja.
  7. [reconèixer] conocer, reconocer. Avui no et conec, hoy no te conozco.
  8. [acceptar] reconocer, aceptar. No el volien conèixer per cap, no lo querían reconocer por jefe.
  9. [designar] llamar, conocer por, apodar.
  10. [fer coneixença] conocer. La vaig conèixer a l'escola, la conocí en la escuela.
  11. [emprat negativament] [tenir, sentir] conocer, saber de. No coneix l'enveja, no conoce la envidia.
  12. [fer cas de] responder. Els cavalls ja no coneixien el fre, los caballos ya no respondían al freno.
  13. conèixer el marro (o la flaca, o el llautó) figuradament i familiarment conocer bien el percal (o el paño, o el asunto).
  14. donar-se a conèixer darse a conocer.
  15. fer (o donar) a conèixer dar a conocer.
  16. fer-se conèixer darse a conocer. Es feu conèixer amb uns articles a la premsa, se dio a conocer con unos artículos en la prensa.
  17. qui no et coneix que et compri figuradament i familiarment el que no te conozca que te compre.
  18. verb intransitiu
  19. [considerar convenient] parecer. Pega'm, si coneixes, pégame, si te parece.
  20. dret conocer, entender. Conèixer d'una causa, conocer de (o en) una causa.
  21. verb pronominal
  22. conocerse. Conèixer-se a si mateix, conocerse a sí mismo.
  23. conèixer-s'hi conocerse, notarse, apreciarse. Des que prenc aquest medicament m'hi he conegut molt, desde que tomo este medicamento lo he notado mucho.

conèixer