Es mostren 56529 resultats

convenció


<title type="display">convenció</title>

    femení
  1. [acció de convenir] convención.
  2. [convinença] convención, acuerdo m.
  3. [costum arbitrari] convención. Les convencions socials, las convenciones sociales.
  4. [assemblea nacional] convención.

convenció

 

convencional

convencional

 

convencionalisme

convencionalisme

 

conveni

conveni

 

convenible

convenible

 

conveniència

conveniència

    femení
  1. [utilitat] conveniencia. Cal plantejar-se la conveniència d'actuar, hace falta plantearse la conveniencia de actuar.
  2. [cosa convenient] conveniencia.
  3. segons la vostra conveniència a su conveniencia.

conveniència

 

convenient

convenient

    adjectiu
  1. conveniente.
  2. ésser convenient ser conveniente.

convenient

 

convenir

convenir

    verb intransitiu
  1. [anar bé] convenir. No li convé sortir de nits, no le conviene salir de noche.
  2. antigament [concórrer] convenir p fr, acudir.
  3. [estar d'acord] convenir. Tots convenim en el seu mèrit, todos convenimos en su mérito.
  4. hi convinc convengo en ello.
  5. si molt convé si se tercia, a lo mejor.
  6. verb transitiu
  7. convenir, acordar. Què heu convingut?, ¿qué habéis convenido?

convenir

 

convent

convent

    masculí
  1. cristianisme [casa religiosa] convento.
  2. convent jurídic història convento jurídico.

convent

 

conventícola

conventícola