Es mostren 56529 resultats

embotidor
-a

embotidor

    adjectiu i masculí i femení
  1. [de carn] embutidor -ra.
  2. [de papers, borra, etc] atiborrador -ra.
  3. [de metalls] embutidor -ra.
  4. masculí
  5. [d'un rec, canal, etc] presa f, azud.
  6. femení
  7. [màquina] embutidora.

embotidor
-a

 

embotifarrar-se

embotifarrar-se

 

embotiment


<title type="display">embotiment</title>

    masculí
  1. [de viandes] embuchado, embutido.
  2. [atapeïment] apretamiento, embutido.
  3. [inflor] abotagamiento (o abotargamiento), hinchazón f.
  4. [de metalls] embutido, moldeado.

embotiment

 

embotinar

embotinar

verb transitiu i pronominal poner (o ponerse) botines.

embotinar

 

embotir

embotir

    verb transitiu
  1. [viandes] embutir, embuchar.
  2. [atapeir] embutir.
  3. [metalls] embutir.
  4. [incrustar] embutir.
  5. verb pronominal
  6. [inflar-se] abotagarse (o abotargarse), hincharse.
  7. figuradament embutirse. Ens hem embotit tots en un tramvia, todos nos hemos embutido en un tranvía.

embotir

 

embotit
-ida

embotit

    adjectiu
  1. embutido -da.
  2. figuradament [molt ple] atestado -da, hasta los topes.
  3. masculí
  4. gastronomia embutido.

embotit
-ida

 

embotjar

embotjar

 

embotonar

embotonar

 

embotornament

embotornament

masculí medicina abotagamiento (o abotargamiento), hinchazón f.

embotornament

 

embotornar-se

embotornar-se