embrutir verb transitiu embrutar. [algú] embrutecer. verb pronominal embrutecerse. S'està embrutint amb la vida que porta, se está embruteciendo con la vida que lleva.
<title type="display">embudaire</title> adjectiu i masculí i femení [que fa embuts, barboteja] tartajoso -sa, tartaja, farfullador -ra.
<title type="display">embull</title> masculí [de cabells] cadejo. [de coses, d'idees] amasijo. embrolla.