Es mostren 56529 resultats

atrotinat
-ada

atrotinat

    adjectiu
  1. [espatllat] estropeado -da, deteriorado -da, ajado -da. Un cotxe tot atrotinat, un coche muy estropeado.
  2. anar atrotinat ir andrajoso (o harapiento, o zarrapastroso, o desastrado).
  3. estar atrotinat de salut (o de fortuna, etc) figuradament estar mal de salud (o de fortuna, etc).

atrotinat
-ada

 

atuell

atuell

 

atuïdor
-a

atuïdor

adjectiu [que atueix] abrumador -ra, anonadante. Un pes atuïdor, un peso abrumador.

atuïdor
-a

 

atuïment

atuïment

 

atuir

atuir

    verb transitiu
  1. [deixar com mort] dejar exánime (o inánime), dejar como muerto.
  2. figuradament abatir, anonadar, abrumar, hundir. Les desgràcies el deixaren atuït, las desgracias lo dejaron abatido.

atuir

 

atupada

atupada

 

atupar


<title type="display">atupar</title>

    verb transitiu
  1. [pegar, batre] pegar, golpear.
  2. [estovar] ablandar, mullir. Atupar els matalassos, mullir los colchones.
  3. [apallissar] zurrar, sacudir, dar una paliza.

atupar

 

atur

atur

 

atura

atura

    femení
  1. [aturall] traba, freno m, obstáculo m.
  2. d'atura [gos] pastor.

atura

 

aturada


<title type="display">aturada</title>

    femení
  1. [acció d'aturar] parada, detención.
  2. [de la feina] paro m. Fer una aturada de mitja hora, hacer un paro de media hora.
  3. aturada cardíaca medicina paro cardíaco.

aturada