Es mostren 56529 resultats

avenaci
-àcia

avenaci
-àcia

 

avenç

avenç

 

avenc

avenc

 

avençar

avençar

 

avencar-se

avencar-se

 

avenir1


<title type="display">avenir</title><lbl type="homograph">1</lbl>

    verb transitiu
  1. [reconciliar] avenir p fr, poner de acuerdo. No els podem avenir, no los podemos avenir.
  2. verb pronominal
  3. [deixar de discrepar] avenirse, ponerse de acuerdo.
  4. [entendre's bé] llevarse bien, congeniar intr, entenderse, avenirse. Els dos germans grans s'avenen molt, los dos hermanos mayores se llevan muy bien.
  5. [conformar-se] avenirse, conformarse. S'avé a qualsevol cosa, se aviene a todo.
  6. fer avenir [reconciliar] poner de acuerdo, avenir. No els poden fer avenir, no los pueden poner de acuerdo.
  7. no saber-se'n avenir [estranyar-se] no salir de su asombro. No me'n sé avenir, no salgo de mi asombro.



  8. Vegeu també:
    avenir2

avenir1

 

avenir2

avenir2

 

aventallat
-ada

aventallat
-ada

 

Aventí

Aventí

 

aventura

aventura