Es mostren 56529 resultats

Caifàs

Caifàs

 

caiguda

caiguda

    femení
  1. caída.
  2. [inclinació] caída.
  3. [d'unes tovalles, d'una peça de roba] caída.
  4. [a una situació pitjor] caída.
  5. [d'una plaça forta] caída, rendición. La caiguda de Constantinoble, la caída de Constantinopla.
  6. [en fonètica] caída.
  7. a la caiguda de la fulla [a la tardor] a la caída (o al caer) de la hoja.
  8. a la caiguda del sol a la caída del sol.
  9. aguantar la caiguda marina, marítim mantener el rumbo.
  10. anar de caiguda [estar en decadència] ir de capa caída.
  11. caiguda del teló teatre bajada del telón.
  12. tenir la caiguda a la dreta (o a l'esquerra) inclinarse hacia la derecha (o hacia la izquierda).

caiguda

 

caiman

caiman

 

caïment

caïment

 

Caín

Caín

nom propi masculí Caín.

Caín

 

caïnita

caïnita

 

cairar

cairar

 

cairat
-ada

cairat

    adjectiu
  1. aristado -da.
  2. [en angle recte] escuadrado -da.
  3. masculí
  4. construcció [bigueta] cuadral.

cairat
-ada

 

caire


<title type="display">caire</title>

    masculí
  1. [aresta] canto, arista f. Un caire viu, un canto vivo.
  2. [d'un matalàs, un camp, un edifici] ángulo, esquina f, cornijal.
  3. aeronàutica ángulo.
  4. figuradament cariz, aspecto. La discussió agafà un altre caire, la discusión tomó otro cariz.
  5. [d'un assumpte, d'un negoci] dirección f, rumbo.
  6. al caire de l'abisme figuradament [en perill] al borde del abismo.
  7. fer caires [a una pedra] cantear, labrar los cantos.
  8. matar un caire [arrodonir] matar una arista, redondear.
  9. sota aquest caire figuradament bajo este cariz (o aspecto).

caire

 

Caire, el

Caire, el