Es mostren 56626 resultats

hàbil


<title type="display">hàbil</title>

Pronúncia: áβil
    adjectiu
  1. [apte] habile, adroit -e. Un home hàbil, un homme adroit.
  2. dret [persona] habile, apte. Hàbil per al servei militar, apte au service militaire.
  3. dret [dia] ouvré.
  4. habile. Una resposta hàbil, une réponse habile.
  5. temps hàbil temps utile.

hàbil

 

habilior

habilior

 

habilitació

habilitació

 

habilitar

habilitar

 

habilitat1

habilitat1

 

habilitat2
-ada

habilitat2
-ada

 

hàbilment

hàbilment

 

hàbit


<title type="display">hàbit</title>

Pronúncia: áβit
    masculí
  1. [de religiosos] habit.
  2. [habitud] habitude f.
  3. l'hàbit no fa el monjo l'habit ne fait pas le moine.
  4. penjar els hàbits (a la figuera) figuradament i familiarment jeter le froc aux orties.
  5. rebre (prendre) l'hàbit prendre l'habit (entrer en religion).

hàbit

 

habitabilitat

habitabilitat

 

habitable

habitable