Es mostren 56626 resultats

indispensabilitat

indispensabilitat

 

indispensable

indispensable

 

indisponible

indisponible

 

indisposar


<title type="display">indisposar</title>

Pronúncia: indispuzá
    verb transitiu
  1. [enemistar] indisposer, fâcher.
    • braquer, dresser.
  2. medicina indisposer, incommoder.
  3. verb pronominal
  4. se fâcher, se brouiller, être indisposé -e ant. Em vaig indisposar amb el meu veí, je me suis fâché avec mon voisin.
  5. medicina être indisposé -e ant, être incommodé -e.

indisposar

 

indisposat
-ada

indisposat
-ada

 

indisposició

indisposició

 

indispost
-a

indispost
-a

 

indisputable

indisputable

 

indissociable

indissociable

 

indissolubilitat

indissolubilitat