Es mostren 56626 resultats

atribuir


<title type="display">atribuir</title>

Pronúncia: ətɾiβuí
    verb transitiu
  1. [considerar com la causa] attribuer.
    • [culpar] attribuer.
  2. [donar] attribuer.
  3. verb pronominal
  4. [funcions, jurisdicció, poder] s'attribuer, s'arroger, s'approprier.

atribuir

 

atribut


<title type="display">atribut</title>

Pronúncia: ətɾiβút
    masculí
  1. [qualitat] attribut, qualité f, manière d'être f. La raó és atribut de l'home, la raison est un attribut de l'homme.
  2. gramàtica i filosofia attribut.
  3. [objecte] attribut, emblème, symbole. Els atributs de Mercuri, les attributs de Mercure.
  4. religió attribut, perfection de la divinité f.

atribut

 

atributiu
-iva

atributiu
-iva

 

atributivament

atributivament

 

atrició

atrició

 

atrinxerament

atrinxerament

 

atrinxerar


<title type="display">atrinxerar</title>

Pronúncia: ətɾiɲʃəɾá
    verb transitiu
  1. ciències militars retrancher.
  2. verb pronominal
  3. ciències militars se retrancher.
  4. figuradament se retrancher, se protéger, se mettre à l'abri, se cantonner. Atrinxerar-se en el silenci, se retrancher dans le silence.

atrinxerar

 

atrit
-a

atrit
-a

 

atroç


<title type="display">atroç</title>

Pronúncia: ətɾɔ́s
    adjectiu
  1. [cruel, inhumà] atroce, inhumain -e, cruel -elle. Un crim atroç, un crime atroce.
  2. figuradament [violent, fortíssim] atroce. Un fred atroç, un froid atroce.

atroç

 

atrocitat


<title type="display">atrocitat</title>

Pronúncia: ətɾusitát
    femení
  1. atrocité. L'atrocitat d'un crim, l'atrocité d'un crime .
    • [acte] atrocité. Cometre atrocitats, commettre des atrocités.
  2. figuradament énormité, excès m, sottise. Dir atrocitats, dire des énormités.

atrocitat