Es mostren 48356 resultats

connotatif
-ive

connotatif
-ive

 

connotation

connotation

 

connoter

connoter

 

connu
-ue


<title type="display">connu</title>

Pronúncia: kɔny
    adjectiu
  1. conegut -uda. Le monde connu, el món conegut. Une idée très connue, una idea molt coneguda.
  2. être chose connue ésser cosa sabuda (o ésser conegut de tothom) [un afer].
  3. être connu comme le loup blanc ser més conegut que la Monyos fam.
  4. masculí
  5. conegut. Le connu, el conegut (o les coses conegudes).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

connu
-ue

 

conoïdal
-ale

conoïdal
-ale

 

conoïde

conoïde

 

conopée

conopée

 

conque


<title type="display">conque</title>

Pronúncia: kɔ̃k
    femení
  1. [mollusque bivalve] petxina.
  2. closca, conquilla de cargol [de mar].
  3. anatomia cavitat exterior [de l’orella].



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

conque

 

conquérant
-ante


<title type="display">conquérant</title>

Pronúncia: kɔ̃keʀɑ̃ -ɑ̃t
    masculí i femení
  1. conqueridor -a, conquistador -a.
  2. adjectiu
  3. figuradament entonat -ada, pretensiós -osa, de conquistador -a.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

conquérant
-ante

 

conquérir


<title type="display">conquérir</title>

Pronúncia: kɔ̃keʀiʀ
    verb transitiu
  1. conquerir, conquistar.
  2. figuradament conquistar, guanyar-se pron [els cors, etc].



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

conquérir