Es mostren 48356 resultats

incarner

incarner

 

incartade


<title type="display">incartade</title>

Pronúncia: ɛ̃kaʀtad
    femení
  1. [écart, extravagance] follia, relliscada, esbojarrament m, extravagància, bauxa. Elle est punie à la moindre incartade, és castigada a la més petita follia.
  2. infreqüent [insulte, sortie] inconveniència, impertinència, rebuf m, miquel m fam, moc m fam.
  3. [équitation] esquivada.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incartade

 

incasique

incasique

 

incassable

incassable

 

incendiaire


<title type="display">incendiaire</title>

Pronúncia: ɛ̃sɑ̃djɛʀ
    adjectiu
  1. pròpiament i figuradament incendiari -ària. Un mélange incendiaire, una mescla incendiària. Déclarations incendiaires, declaracions incendiàries.
  2. figuradament provocatiu -iva. Une femme incendiaire, una dona provocativa.
  3. masculí i femení
  4. incendiari -ària, piròman -a.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incendiaire

 

incendie


<title type="display">incendie</title>

Pronúncia: ɛ̃sɑ̃di
    masculí
  1. pròpiament i figuradament incendi. Un incendie de forêt, un incendi forestal.
  2. figuradament incendi, foc. L’incendie du soleil, el foc del sol.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incendie

 

incendier


<title type="display">incendier</title>

Pronúncia: ɛ̃sɑ̃dje
    verb transitiu
  1. incendiar, calar foc a. Incendier une forêt, incendiar un bosc.
  2. cremar. Le vin lui incendia la gorge, el vi li va cremar la gola.
  3. figuradament [colorer] encendre.
    1. inflamar, excitar.
    2. familiarment [qqn] renyar. Il s’est fait incendier, l’han renyat.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incendier

 

incération

incération

 

incertain
-aine


<title type="display">incertain</title>

Pronúncia: ɛ̃sɛʀtɛ̃ -ɛn
    adjectiu
  1. incert -a, insegur -a, hipotètic -a. Son avenir est incertain, el seu futur és incert.
  2. incert -a, indeterminat -ada. Je dois faire un nombre incertain de voyages, haig de fer un nombre indeterminat de viatges.
  3. [confus] confús -usa, indefinit -ida, imprecís -isa, vague -a. Une lumière incertaine, una llum vaga.
  4. [hésitant, indécis] indecís -isa. Elle était demeurée incertaine, havia restat indecisa.
  5. [façon de marcher] insegur -a. Il marchait à pas incertains, caminava amb passos insegurs.
  6. être incertain de qqch no estar segur -a de (o tenir dubtes sobre).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incertain
-aine

 

incertitude


<title type="display">incertitude</title>

Pronúncia: ɛ̃sɛʀtityd
    femení
  1. incertesa, incertitud.
  2. [doute, inquiétude de qqn] indecisió, indeterminació, dubte m.
  3. être (ou demeurer) dans l’incertitude estar indecís -isa (o dubtós -osa).
  4. principe d’incertitude física principi d’incertesa (o d’indeterminació).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

incertitude