Es mostren 594844 resultats

circumscrit
| circumscrita

circumscrit
| circumscrita

circumscriure


<title type="display">circumscriure</title>

    verb transitiu
  1. eingrenzen.
  2. figuradament begrenzen, beschränken.
  3. matemàtiques umschreiben.
  4. verb reflexiu
  5. circumscriure's a (una cosa) sich auf etwas beschränken.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

circumscriure

circumscriure


<title type="display">circumscriure</title>

    verb transitiu
  1. circunscribir, limitar. Els juraments circumscriuen el poder dels governants, los juramentos circunscriben el poder de los gobernantes.
  2. matemàtiques i geometria circunscribir.
  3. verb pronominal
  4. circunscribirse, limitarse. Circumscriure's al reglament, circunscribirse al reglamento.

circumscriure

circumscriure


<title type="display">circumscriure</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. circumscriure
    1. GERUNDI

    2. circumscrivint
    1. PARTICIPI

    2. circumscrit
    3. circumscrita
    4. circumscrits
    5. circumscrites
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. circumscric
      3. circumscrius
      4. circumscriu
      5. circumscrivim
      6. circumscriviu
      7. circumscriuen
      1. IMPERFET

      2. circumscrivia
      3. circumscrivies
      4. circumscrivia
      5. circumscrivíem
      6. circumscrivíeu
      7. circumscrivien
      1. PASSAT

      2. circumscriví
      3. circumscrivires
      4. circumscriví
      5. circumscrivírem
      6. circumscrivíreu
      7. circumscriviren
      1. PASSAT (alternatiu)

      2. circumscriguí
      3. circumscrigueres
      4. circumscrigué
      5. circumscriguérem
      6. circumscriguéreu
      7. circumscrigueren
      1. FUTUR

      2. circumscriuré
      3. circumscriuràs
      4. circumscriurà
      5. circumscriurem
      6. circumscriureu
      7. circumscriuran
      1. CONDICIONAL

      2. circumscriuria
      3. circumscriuries
      4. circumscriuria
      5. circumscriuríem
      6. circumscriuríeu
      7. circumscriurien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. circumscrigui
      3. circumscriguis
      4. circumscrigui
      5. circumscriguem
      6. circumscrigueu
      7. circumscriguin
      1. IMPERFET

      2. circumscrivís
      3. circumscrivissis
      4. circumscrivís
      5. circumscrivíssim
      6. circumscrivíssiu
      7. circumscrivissin
      1. IMPERFET (alternatiu)

      2. circumscrigués
      3. circumscriguessis
      4. circumscrigués
      5. circumscriguéssim
      6. circumscriguéssiu
      7. circumscriguessin
    1. IMPERATIU

    2. circumscriu
    3. circumscrigui
    4. circumscriguem
    5. circumscriviu
    6. circumscriguin

circumscriure

circumscriure

circumscriure

circumscriure

circumscriure

circumscriure


<title type="display">circumscriure</title>

Pronúncia: sirkumskɾíwɾə
    verb transitiu
  1. to circumscribe.
  2. figuradament to circumscribe, limit, restrict (a to).
  3. verb pronominal
  4. figuradament to be limited, be confined (a to).

circumscriure

circumscriure


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">circumscriure</title>

Accessory
Partició sil·làbica: cir_cums_criu_re
Etimologia: del ll. circumscrībĕre ‘encerclar, restringir’ 1a font: 1839, DLab.
Body
    verb
    1. transitiu Reduir a certs límits o termes (alguna cosa). Els juraments circumscriuen el poder dels governants.
    2. pronominal Circumscriure’s al reglament.
  1. transitiu matemàtiques i geometria Traçar una figura que n’envolti una altra amb la qual tingui el major nombre de punts comuns possible.

circumscriure

circumscriure

<title type="display">circumscriure</title>

    verb
  1. Fixar els límits d'alguna cosa. Quan hem de fer un treball, primer circumscrivim el tema que tractarem.
  2. Dibuixar una figura geomètrica de manera que n'envolti una altra i que la toqui en alguns punts. Si circumscrivim una circumferència a un triangle, els punts de contacte entre una figura i l'altra seran els tres vèrtexs del triangle.

circumscriure

circumscriure


<title type="display">circumscriure</title>

Pronúncia: sirkumskɾíwɾə
    verb transitiu
  1. circonscrire.
  2. geometria circonscrire.
  3. verb pronominal
  4. se borner à, s'en tenir à, se limiter à. Circumscriure's al reglament, s'en tenir au règlement.

circumscriure