Es mostren 594845 resultats

complaire


<title type="display">complaire</title>

Pronúncia: kɔ̃plɛʀ
    verb transitiu indirecte
  1. complaure. Il cherche à te complaire, intenta complaure’t.
  2. verb pronominal
  3. complaure’s. Il se complaît dans son erreur, es complau en el seu error.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

complaire

complaisamment

complaisamment

complaisance


<title type="display">complaisance</title>

Pronúncia: kɔ̃plɛzɑ̃s
    femení
  1. complaença. Elle montra de la complaisance à l’égard de son ami, mostrà complaença envers el seu amic. Une complaisance mutuelle, una complaença mútua.
  2. amabilitat. Auriez-vous la complaisance de m’accompagner?, tindria l’amabilitat d’acompanyar-me?
  3. avec (ou par) complaisance per complaença.
  4. de complaisance de compliment (o compromís). Sourire de complaisance, somriure de compromís .
    • [billet, certificat] no oficial.
  5. basse complaisance servilisme m (o servilitat).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

complaisance

complaisance

complaisance

complaisant
-ante

complaisant
-ante

complaisant

complaisant

complanta

complanta

complanta

complanta

complanta

complanta

    femení
  1. [acció de plànyer-se] lamento m, lamentación, queja.
  2. literatura endecha.

complanta

complanta

complanta