Es mostren 594846 resultats
compungiment
<title type="display">compungiment</title>
Pronúncia: kumpuɲʒimén
masculí compunció.
compungiment
masculí compunció
compungimiento
<title type="display">compungimiento</title>
masculí compungiment.
compungimiento
masculí compungiment
compungir
<title type="display">compungir</title>
-
verb transitiu
- compungir. verb pronominal
- [entristecerse] compungir-se.
- compungirse por compungir-se de.
compungir
verb transitiu compungir verb pronominal entristecerse compungir-se compungirse por compungir-se de
compungir
<title type="display">compungir</title>
Body
-
- compungir
INFINITIU
-
- compungint
GERUNDI
-
- compungit
- compungida
- compungits
- compungides
PARTICIPI
-
-
- compungeixo
- compungeixes
- compungeix
- compungim
- compungiu
- compungeixen
PRESENT
-
- compungia
- compungies
- compungia
- compungíem
- compungíeu
- compungien
IMPERFET
-
- compungí
- compungires
- compungí
- compungírem
- compungíreu
- compungiren
PASSAT
-
- compungiré
- compungiràs
- compungirà
- compungirem
- compungireu
- compungiran
FUTUR
-
- compungiria
- compungiries
- compungiria
- compungiríem
- compungiríeu
- compungirien
CONDICIONAL
INDICATIU
-
-
-
- compungeixi
- compungeixis
- compungeixi
- compungim
- compungiu
- compungeixin
PRESENT
-
- compungís
- compungissis
- compungís
- compungíssim
- compungíssiu
- compungissin
IMPERFET
SUBJUNTIU
-
-
- compungeix
- compungeixi
- compungim
- compungiu
- compungeixin
IMPERATIU
compungir
INFINITIU compungir GERUNDI compungint PARTICIPI compungit compungida compungits compungides INDICATIU PRESENT compungeixo compungeixes compungeix compungim compungiu compungeixen IMPERFET compungia compungies compungia compungíem compungíeu compungien PASSAT compungí compungires compungí compungírem compungíreu compungiren FUTUR compungiré compungiràs compungirà compungirem compungireu compungiran CONDICIONAL compungiria compungiries compungiria compungiríem compungiríeu compungirien SUBJUNTIU PRESENT compungeixi compungeixis compungeixi compungim compungiu compungeixin IMPERFET compungís…
compungir
<title type="display">compungir</title>
-
verb transitiu
- bedrücken, betrüben. verb reflexiu
- zerknirscht werden.
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
compungir
verb transitiu bedrücken, betrüben verb reflexiu zerknirscht werden © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
■
compungir
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">compungir</title>
Accessory
Etimologia: del ll. compungĕre, íd. 1a font: 1839, DLab.
Body
-
verb
- transitiu Provocar compunció. Aquell espectacle compungeix.
- pronominal Tenir compunció.
■
compungir
verb transitiu Provocar compunció Aquell espectacle compungeix pronominal Tenir compunció
compungir
<title type="display">compungir</title>
verb transitiu compungere, accorare, affliggere, rattristrare.
verb pronominal pentirsi. || affliggersi.
verb pronominal pentirsi. || affliggersi.
compungir
verb transitiu compungere, accorare, affliggere, rattristrare verb pronominal pentirsi || affliggersi
compungir
<title type="display">compungir</title>
Pronúncia: kumpuɲʒí
-
verb transitiu
- to make remorseful, arouse feelings of contrition. verb pronominal
- to feel remorseful (per about, because of), feel sorry (per for).
compungir
verb transitiu to make remorseful , arouse feelings of contrition verb pronominal to feel remorseful per about, because of , feel sorry per for