Es mostren 594828 resultats

condicionant

condicionant

condicionante

condicionante

condicionar


<title type="display">condicionar</title>

    verb transitiu també psicologia, psiquiatria
  1. bedingen.
  2. tèxtil, arts gràfiques i psicologia, psiquiatria konditionieren.
  3. herrichten.
  4. klimatisieren.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

condicionar

condicionar

condicionar

condicionar


<title type="display">condicionar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. condicionar
    1. GERUNDI

    2. condicionant
    1. PARTICIPI

    2. condicionat
    3. condicionada
    4. condicionats
    5. condicionades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. condiciono
      3. condiciones
      4. condiciona
      5. condicionem
      6. condicioneu
      7. condicionen
      1. IMPERFET

      2. condicionava
      3. condicionaves
      4. condicionava
      5. condicionàvem
      6. condicionàveu
      7. condicionaven
      1. PASSAT

      2. condicioní
      3. condicionares
      4. condicionà
      5. condicionàrem
      6. condicionàreu
      7. condicionaren
      1. FUTUR

      2. condicionaré
      3. condicionaràs
      4. condicionarà
      5. condicionarem
      6. condicionareu
      7. condicionaran
      1. CONDICIONAL

      2. condicionaria
      3. condicionaries
      4. condicionaria
      5. condicionaríem
      6. condicionaríeu
      7. condicionarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. condicioni
      3. condicionis
      4. condicioni
      5. condicionem
      6. condicioneu
      7. condicionin
      1. IMPERFET

      2. condicionés
      3. condicionessis
      4. condicionés
      5. condicionéssim
      6. condicionéssiu
      7. condicionessin
    1. IMPERATIU

    2. condiciona
    3. condicioni
    4. condicionem
    5. condicioneu
    6. condicionin

condicionar

condicionar

<title type="display">condicionar </title>

Body
    v tr Hèr a depéner ua causa d’ua sòrta de condicions, limitacions o restriccions.

    Català: condicionar, supeditar


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

condicionar

condicionar

condicionar

    verb transitiu
  1. [fer dependre de condicions] condicionar.
  2. [donar una condició] acondicionar.
  3. [preparar] acondicionar.
  4. [l'aire] acondicionar, climatizar.
  5. indústria tèxtil condicionar.

condicionar

condicionar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">condicionar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: con_di_ci_o_nar
Etimologia: del b. ll. conditionare, íd. 1a font: s. XIV, Llull
Body
    verb transitiu
  1. Sotmetre a condicions. Ens han condicionat la concessió del crèdit a la presentació d’un aval.
  2. Donar una certa condició.
  3. Disposar o preparar en certes condicions. Condicionar la casa per poder-s’hi moure amb una cadira de rodes.
  4. psicologia Crear noves pautes de comportament a partir de les pautes del subjecte.
  5. termotècnia Efectuar el condicionament de l’aire d’un local o d’un clos.
  6. indústria tèxtil Efectuar les operacions necessàries per tal de determinar el grau d’humitat, la llargada, la finor, l’elasticitat, la resistència, etc., de les matèries tèxtils en floca o filadís i sotmeses a condició, per classificar-les i procedir a llur avaluació comercial.

condicionar

condicionar

condicionar

condicionar

<title type="display">condicionar</title>

verb transitiu condizionare, vincolare, sottoporre a condizioni. || [preparar] condizionare, preparare, sistemare, disporre. || psic condizionare. || [l'aire] condizionare, climatizzare. || tèxt condizionare.

condicionar