Es mostren 594846 resultats

conferir


<title type="display">conferir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. conferir
    1. GERUNDI

    2. conferint
    1. PARTICIPI

    2. conferit
    3. conferida
    4. conferits
    5. conferides
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. confereixo
      3. confereixes
      4. confereix
      5. conferim
      6. conferiu
      7. confereixen
      1. IMPERFET

      2. conferia
      3. conferies
      4. conferia
      5. conferíem
      6. conferíeu
      7. conferien
      1. PASSAT

      2. conferí
      3. conferires
      4. conferí
      5. conferírem
      6. conferíreu
      7. conferiren
      1. FUTUR

      2. conferiré
      3. conferiràs
      4. conferirà
      5. conferirem
      6. conferireu
      7. conferiran
      1. CONDICIONAL

      2. conferiria
      3. conferiries
      4. conferiria
      5. conferiríem
      6. conferiríeu
      7. conferirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. confereixi
      3. confereixis
      4. confereixi
      5. conferim
      6. conferiu
      7. confereixin
      1. IMPERFET

      2. conferís
      3. conferissis
      4. conferís
      5. conferíssim
      6. conferíssiu
      7. conferissin
    1. IMPERATIU

    2. confereix
    3. confereixi
    4. conferim
    5. conferiu
    6. confereixin

conferir

conferir

conferir

conferir

conferir

conferir

<title type="display">conferir </title>

Body
    v tr Autrejar, qui a era autoritat entà hè’c, un dret, un cargue o un poder important a quauqu’un.

    Català: atorgar, concedir, conferir


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

conferir

conferir


<title type="display">conferir</title>

    [Se conjuga como: sentir] verb transitiu
  1. [conceder] conferir. Conferir un cargo, conferir un càrrec.
  2. [atribuir una cualidad] conferir, donar. Los cuadros confieren dignidad al local, els quadres confereixen dignitat al local.
  3. poc freqüent [cotejar] conferir.
  4. poc freqüent [tratar una cuestión] discutir, enraonar, examinar.
  5. verb intransitiu
  6. poc freqüent [conferenciar] conferir, conferenciar.

conferir

conferir

conferir

conferir


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">conferir</title>

Accessory
Etimologia: del ll. confērre, íd. 1a font: 1653, DTo.
Body
    verb
  1. transitiu
    1. Concedir, atribuir (alguna cosa) a algú en virtut de la pròpia autoritat. Conferir un càrrec, un premi, un dret.
    2. Comunicar a algú o alguna cosa (una qualitat). Els sagraments confereixen la gràcia. Aquests detalls confereixen dignitat al conjunt.
  2. transitiu Comparar (texts). Conferir dos manuscrits del mateix poema.
  3. intransitiu Conferenciar.

conferir

conferir

conferir

conferir

conferir

conferir

conferir