Es mostren 594845 resultats
confutar
<title type="display">confutar</title>
Body
-
- confutar
INFINITIU
-
- confutant
GERUNDI
-
- confutat
- confutada
- confutats
- confutades
PARTICIPI
-
-
- confuto
- confutes
- confuta
- confutem
- confuteu
- confuten
PRESENT
-
- confutava
- confutaves
- confutava
- confutàvem
- confutàveu
- confutaven
IMPERFET
-
- confutí
- confutares
- confutà
- confutàrem
- confutàreu
- confutaren
PASSAT
-
- confutaré
- confutaràs
- confutarà
- confutarem
- confutareu
- confutaran
FUTUR
-
- confutaria
- confutaries
- confutaria
- confutaríem
- confutaríeu
- confutarien
CONDICIONAL
INDICATIU
-
-
-
- confuti
- confutis
- confuti
- confutem
- confuteu
- confutin
PRESENT
-
- confutés
- confutessis
- confutés
- confutéssim
- confutéssiu
- confutessin
IMPERFET
SUBJUNTIU
-
-
- confuta
- confuti
- confutem
- confuteu
- confutin
IMPERATIU
confutar
INFINITIU confutar GERUNDI confutant PARTICIPI confutat confutada confutats confutades INDICATIU PRESENT confuto confutes confuta confutem confuteu confuten IMPERFET confutava confutaves confutava confutàvem confutàveu confutaven PASSAT confutí confutares confutà confutàrem confutàreu confutaren FUTUR confutaré confutaràs confutarà confutarem confutareu confutaran CONDICIONAL confutaria confutaries confutaria confutaríem confutaríeu confutarien SUBJUNTIU PRESENT confuti confutis confuti confutem confuteu confutin IMPERFET confutés confutessis confutés confutéssim confutéssiu confutessin…
confutar
<title type="display">confutar</title>
Pronúncia: kumfutá
verb transitiu to confute, refute.
confutar
verb transitiu to confute , refute
confutar
<title type="display">confutar</title>
verb transitiu [refutar] confutar. Confutar un testimoni, confutar a un testigo.
confutar
verb transitiu refutar confutar Confutar un testimoni , confutar a un testigo
confutar
<title type="display">confutar</title>
verb transitiu confutar.
confutar
verb transitiu confutar
■
confutar
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">confutar</title>
Accessory
Etimologia: del ll. confutare, íd. 1a font: 1670, DTo.
Body
verb
transitiu Refutar d’una manera conclusiva. Confutar un llibre, una doctrina, una calúmnia, un testimoni.
■
confutar
verb transitiu Refutar d’una manera conclusiva Confutar un llibre, una doctrina, una calúmnia, un testimoni
confutar
<title type="display">confutar</title>
verb Refutar alguna cosa de manera definitiva. Podem confutar una teoria, una creença, un llibre, etc.
confutar
verb Refutar alguna cosa de manera definitiva Podem confutar una teoria, una creença, un llibre, etc
confutar
<title type="display">confutar</title>
verb transitiu widerlegen.
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
confutar
verb transitiu widerlegen © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
confutar
<title type="display">confutar</title>
Pronúncia: kumfutá
verb transitiu [refutar] réfuter.
confutar
verb transitiu refutar réfuter
confute
<title type="display">confute</title>
Pronúncia: kən'fjuːt
transitive verb confutar.
confute
transitive verb confutar