<title type="display">afalconada</title> femení scherzo m (o dileggio m) ironico, derisione, burla ironica.
<title type="display">afalconador</title> Accessory Etimologia: de afalconar Body adjectiu Que afalcona. Una mirada afalconadora.
<title type="display">afalconador</title> Pronúncia: əfəlkunəðó adjectiu railleur -euse, moqueur -euse.
<title type="display">afalconament</title> Accessory Etimologia: de afalconar Body masculí Acció d’afalconar-se; l’efecte.
afalconar verb transitiu [caçar] apresar. figuradament [envestir] acometer, embestir, arremeter. verb pronominal [burlar-se] burlarse, guasearse fam.
<title type="display">afalconar</title> Body INFINITIU afalconar GERUNDI afalconant PARTICIPI afalconat afalconada afalconats afalconades INDICATIU PRESENT afalcono afalcones afalcona afalconem afalconeu afalconen IMPERFET afalconava afalconaves afalconava afalconàvem afalconàveu afalconaven PASSAT afalconí afalconares afalconà afalconàrem afalconàreu afalconaren FUTUR afalconaré afalconaràs afalconarà afalconarem afalconareu afalconaran CONDICIONAL afalconaria afalconaries afalconaria afalconaríem afalconaríeu afalconarien SUBJUNTIU PRESENT afalconi afalconis afalconi afalconem afalconeu afalconin IMPERFET afalconés afalconessis afalconés afalconéssim afalconéssiu afalconessin IMPERATIU afalcona afalconi afalconem afalconeu afalconin
<title type="display">afalconar</title> verb transitiu [caçar] falconare, cacciare (o andare a caccia) col falcone. || [els gossos] cacciare. || fig assalire, investire. verb pronominal beffarsi, burlarsi di qualcuno, ironizzare intr.
<title type="display">afalconar</title> verb transitiu greifen, erjagen (Beizvögel die Beute). per extensió els gats afalconen les rates die Katzen fangen Ratten. verb reflexiu regionalment afalconar-se d'(algú) über jemanden spötteln. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat