Es mostren 594844 resultats
conhortament
<title type="display">conhortament</title>
masculí conhort.
conhortament
masculí conhort
■
conhortament
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">conhortament</title>
Accessory
Etimologia: de conhortar
Body
-
masculí
- Acció de conhortar;
- l’efecte.
■
conhortament
masculí Acció de conhortar l’efecte
conhortament
<title type="display">conhortament</title>
Pronúncia: kunurtəmén
masculí conhort.
conhortament
masculí conhort
conhortar
<title type="display">conhortar</title>
-
verb transitiu
- consolar, confortar. verb pronominal
- conformarse, contentarse, consolarse. Ja es conhorta amb la meitat, ya se conforma con la mitad.
conhortar
verb transitiu consolar , confortar verb pronominal conformarse , contentarse , consolarse Ja es conhorta amb la meitat , ya se conforma con la mitad
conhortar
<title type="display">conhortar</title>
Body
-
- conhortar
INFINITIU
-
- conhortant
GERUNDI
-
- conhortat
- conhortada
- conhortats
- conhortades
PARTICIPI
-
-
- conhorto
- conhortes
- conhorta
- conhortem
- conhorteu
- conhorten
PRESENT
-
- conhortava
- conhortaves
- conhortava
- conhortàvem
- conhortàveu
- conhortaven
IMPERFET
-
- conhortí
- conhortares
- conhortà
- conhortàrem
- conhortàreu
- conhortaren
PASSAT
-
- conhortaré
- conhortaràs
- conhortarà
- conhortarem
- conhortareu
- conhortaran
FUTUR
-
- conhortaria
- conhortaries
- conhortaria
- conhortaríem
- conhortaríeu
- conhortarien
CONDICIONAL
INDICATIU
-
-
-
- conhorti
- conhortis
- conhorti
- conhortem
- conhorteu
- conhortin
PRESENT
-
- conhortés
- conhortessis
- conhortés
- conhortéssim
- conhortéssiu
- conhortessin
IMPERFET
SUBJUNTIU
-
-
- conhorta
- conhorti
- conhortem
- conhorteu
- conhortin
IMPERATIU
conhortar
INFINITIU conhortar GERUNDI conhortant PARTICIPI conhortat conhortada conhortats conhortades INDICATIU PRESENT conhorto conhortes conhorta conhortem conhorteu conhorten IMPERFET conhortava conhortaves conhortava conhortàvem conhortàveu conhortaven PASSAT conhortí conhortares conhortà conhortàrem conhortàreu conhortaren FUTUR conhortaré conhortaràs conhortarà conhortarem conhortareu conhortaran CONDICIONAL conhortaria conhortaries conhortaria conhortaríem conhortaríeu conhortarien SUBJUNTIU PRESENT conhorti conhortis conhorti conhortem conhorteu conhortin IMPERFET conhortés conhortessis…
conhortar
<title type="display">conhortar</title>
-
verb transitiu
literàriament
- trösten.
- ermutigen. verb reflexiu
- sich trösten.
- sich abfinden, sich zufrieden geben (amb mit).
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
conhortar
verb transitiu literàriament trösten ermutigen verb reflexiu sich trösten sich abfinden, sich zufrieden geben amb mit © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
conhortar
<title type="display">conhortar</title>
Pronúncia: kunurtá
verb transitiu to console, comfort.
conhortar
verb transitiu to console , comfort
■
conhortar
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">conhortar</title>
Accessory
Etimologia: del ll. vg. conhortare, ll. cl. cohortari ‘exhortar, animar’, der. de hortari ‘animar, estimular 1a font: s. XIII
Body
-
verb
- transitiu Animar, exhortar (algú que està abatut moralment). El van conhortar amb paraules dolces.
- pronominal Consolar-se, conformar-se. Ja es conhortarà amb la meitat.
■
conhortar
verb transitiu Animar, exhortar algú que està abatut moralment El van conhortar amb paraules dolces pronominal Consolar-se, conformar-se Ja es conhortarà amb la meitat