Es mostren 594844 resultats

conjunturalment

conjunturalment

conjunyir

conjunyir

    verb transitiu
  1. unir, reunir, juntar.
  2. verb pronominal
  3. unirse, reunirse, juntarse. S'han conjunyit ambdós exèrcits, se han unido ambos ejércitos.

conjunyir

conjunyir


<title type="display">conjunyir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. conjunyir
    1. GERUNDI

    2. conjunyint
    1. PARTICIPI

    2. conjunyit
    3. conjunyida
    4. conjunyits
    5. conjunyides
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. conjunyeixo
      3. conjunyeixes
      4. conjunyeix
      5. conjunyim
      6. conjunyiu
      7. conjunyeixen
      1. IMPERFET

      2. conjunyia
      3. conjunyies
      4. conjunyia
      5. conjunyíem
      6. conjunyíeu
      7. conjunyien
      1. PASSAT

      2. conjunyí
      3. conjunyires
      4. conjunyí
      5. conjunyírem
      6. conjunyíreu
      7. conjunyiren
      1. FUTUR

      2. conjunyiré
      3. conjunyiràs
      4. conjunyirà
      5. conjunyirem
      6. conjunyireu
      7. conjunyiran
      1. CONDICIONAL

      2. conjunyiria
      3. conjunyiries
      4. conjunyiria
      5. conjunyiríem
      6. conjunyiríeu
      7. conjunyirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. conjunyeixi
      3. conjunyeixis
      4. conjunyeixi
      5. conjunyim
      6. conjunyiu
      7. conjunyeixin
      1. IMPERFET

      2. conjunyís
      3. conjunyissis
      4. conjunyís
      5. conjunyíssim
      6. conjunyíssiu
      7. conjunyissin
    1. IMPERATIU

    2. conjunyeix
    3. conjunyeixi
    4. conjunyim
    5. conjunyiu
    6. conjunyeixin

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

conjunyir

Informació complementària

conjur

conjur

conjur

conjur

conjur

conjur