Es mostren 594828 resultats

conqueridor
-a

conqueridor
-a

conqueridor
-a

conqueridor

adjectiu i masculí i femení conquistador -ra. Jaume I el Conqueridor, Jaime I el Conquistador.

conqueridor
-a

conqueridor
| conqueridora

conqueridor
| conqueridora

conqueridor

conqueridor

conquering

conquering

conquerir

conquerir

conquérir


<title type="display">conquérir</title>

Pronúncia: kɔ̃keʀiʀ
    verb transitiu
  1. conquerir, conquistar.
  2. figuradament conquistar, guanyar-se pron [els cors, etc].



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

conquérir

conquerir


<title type="display">conquerir</title>

    verb transitiu
  1. [un territori, etc] conquistar.
  2. figuradament conquistar. Conquerir l'estimació pública, conquistar la estimación pública.
  3. figuradament [enamorar] conquistar.

conquerir

conquerir


<title type="display">conquerir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. conquerir
    1. GERUNDI

    2. conquerint
    1. PARTICIPI

    2. conquerit
    3. conquerida
    4. conquerits
    5. conquerides
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. conquereixo
      3. conquereixes
      4. conquereix
      5. conquerim
      6. conqueriu
      7. conquereixen
      1. IMPERFET

      2. conqueria
      3. conqueries
      4. conqueria
      5. conqueríem
      6. conqueríeu
      7. conquerien
      1. PASSAT

      2. conquerí
      3. conquerires
      4. conquerí
      5. conquerírem
      6. conqueríreu
      7. conqueriren
      1. FUTUR

      2. conqueriré
      3. conqueriràs
      4. conquerirà
      5. conquerirem
      6. conquerireu
      7. conqueriran
      1. CONDICIONAL

      2. conqueriria
      3. conqueriries
      4. conqueriria
      5. conqueriríem
      6. conqueriríeu
      7. conqueririen
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. conquereixi
      3. conquereixis
      4. conquereixi
      5. conquerim
      6. conqueriu
      7. conquereixin
      1. IMPERFET

      2. conquerís
      3. conquerissis
      4. conquerís
      5. conqueríssim
      6. conqueríssiu
      7. conquerissin
    1. IMPERATIU

    2. conquereix
    3. conquereixi
    4. conquerim
    5. conqueriu
    6. conquereixin

conquerir

conquerir


<title type="display">conquerir</title>

    verb transitiu
  1. erobern.
  2. figuradament conquerir l'estima d'(algú) (el poder, un mercat) jemandes Achtung (die Macht, einen Markt) erobern.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

conquerir