Es mostren 594844 resultats

conquistador
-a

conquistador

    masculí i femení
  1. [conqueridor] conquistador -ra.
  2. [de cors] conquistador -ra.

conquistador
-a

conquistador [o conqueridor]

conquistador [o conqueridor]

conquistar


<title type="display">conquistar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. conquistar
    1. GERUNDI

    2. conquistant
    1. PARTICIPI

    2. conquistat
    3. conquistada
    4. conquistats
    5. conquistades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. conquisto
      3. conquistes
      4. conquista
      5. conquistem
      6. conquisteu
      7. conquisten
      1. IMPERFET

      2. conquistava
      3. conquistaves
      4. conquistava
      5. conquistàvem
      6. conquistàveu
      7. conquistaven
      1. PASSAT

      2. conquistí
      3. conquistares
      4. conquistà
      5. conquistàrem
      6. conquistàreu
      7. conquistaren
      1. FUTUR

      2. conquistaré
      3. conquistaràs
      4. conquistarà
      5. conquistarem
      6. conquistareu
      7. conquistaran
      1. CONDICIONAL

      2. conquistaria
      3. conquistaries
      4. conquistaria
      5. conquistaríem
      6. conquistaríeu
      7. conquistarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. conquisti
      3. conquistis
      4. conquisti
      5. conquistem
      6. conquisteu
      7. conquistin
      1. IMPERFET

      2. conquistés
      3. conquistessis
      4. conquistés
      5. conquistéssim
      6. conquistéssiu
      7. conquistessin
    1. IMPERATIU

    2. conquista
    3. conquisti
    4. conquistem
    5. conquisteu
    6. conquistin

conquistar

conquistar

<title type="display">conquistar </title>

Body
    v tr Sométer pera fòrça des armes. Guanhar, subjugar, véncer.

    Català: conquerir, conquistar


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

conquistar

conquistar

conquistar


<title type="display">conquistar</title>

    verb transitiu
  1. conquerir, conquistar. Los romanos conquistaron todo el mundo, els romans conqueriren tot el món.
  2. [adquirir] aconseguir. Ha conquistado una buena posición económica a fuerza de trabajo, ha aconseguit una bona posició a força de treball.
  3. figuradament [granjearse] conquerir, conquistar. Conquistar la estimación pública, conquerir l'estima pública.
  4. figuradament [enamorar] conquerir, conquistar. Un hombre fácil de conquistar, un home fàcil de conquerir.
  5. figuradament [convencer] convèncer, persuadir. Por fin le han conquistado para que vaya con ellos, a la fi l'han convençut perquè vagi amb ells.

conquistar

conquistar


<title type="display">conquistar</title>

  1. conquerir.
  2. Fig. Conquistar la voluntat d'altri.
    guanyar-se el cor (d'algú)
    enamorar. Va enamorar una pubilla del poble i s'hi va casar.
    enganxar (fig.), comprometre algú amb habilitat, enginy, etc., a fer alguna cosa. Ell no tenia pas intenció de prometre's tan aviat, però l'han sabut enganxar.
    seduir, conquistar algú amb males arts.
    enllepolir, conquistar la voluntat d'algú per mitjà de quelcom d'abellidor.
    enllaminir, íd.
    engormandir, íd.



© Manuel Franquesa

conquistar

conquistar

conquistar


<title type="display">conquistar</title>

    verb transitiu
  1. conquerir.
  2. especialment figuradament dones fàcils de conquistar leicht zu erobernde Frauen.
  3. mira de conquistar-lo perquè vingui versuch, ihn zum Kommen zu überreden.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

conquistar

conquistar

conquistar