Es mostren 594828 resultats

consort


<title type="display">consort</title>

Pronúncia: kɔ̃sɔʀ
    adjectiu
  1. prince consort príncep consort.
  2. masculí plural
  3. consorts, acompanyants, companys.
  4. dret consorts.
  5. despectivament companyia f sing.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

consort

consort


<title type="display">consort</title>

Pronúncia: ˈkɒnsɔːt
    noun
  1. consort.
  2. prince consort príncep consort.
  3. intransitive verb
  4. to consort with anar amb, associar-se amb.
  5. (idem) [agree] concertar amb, concordar amb.

consort

consort

consort

consort

consort

consort

consort

consort


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">consort</title>

Accessory
Etimologia: del ll. consors, -rtis, íd. 1a font: 1460
Body
    masculí i femení
  1. Company d’altri en la mateixa sort.
  2. dret civil Cònjuge.
  3. dret penal Persona que amb una altra és responsable d’un delicte.
  4. dret processal Cadascun dels qui litiguen junts i formen una sola part en el procés.
  5. dret aragonès i dret català Cadascun dels fills i els altres descendents a qui pertanyen els béns immobles heretats.

consort

consorte

consorte

consortial
-iale

consortial
-iale

consortium

consortium

consortium

consortium