<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">conspicu</title> Accessory Etimologia: del ll. conspicuus, -a, -um, íd., der. de conspicĕre ‘posar la mirada’ 1a font: 1803, DEst. Body adjectiu Que atreu l’atenció per la seva excel·lència; eminent. Una persona conspícua.
<title type="display">conspicu</title> adjectiu Que crida l'atenció per la seva excel·lència, que és eminent. Gaudí és un arquitecte conspicu.
<title type="display">conspícuament</title> adverbi Vegeu conspicu. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">conspícuament</title> Accessory Partició sil·làbica: cons_pí_cu_a_ment Etimologia: de conspicu Body adverbi D’una manera conspícua.
<title type="display">conspicuïtat</title> femení Berühmtheit f. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat