Es mostren 594844 resultats

contemperar

contemperar

contemperar

contemperar

contemperar


<title type="display">contemperar</title>

Pronúncia: kuntəmpəɾá
    verb transitiu
  1. adapter, accommoder. Contemperar la seva actitud a les circumstàncies, adapter son attitude aux circonstances.
  2. verb pronominal
  3. s'adapter. Sempre em contempero a les circumstàncies, je m'adapte toujours aux circonstances.

contemperar

contemplació

contemplació

contemplació

contemplació

    femení
  1. contemplación.
  2. religió contemplación. En estat de contemplació, en estado de contemplación.
  3. plural contemplaciones, miramientos m, consideraciones.
  4. anar amb contemplacions andar con miramientos.
  5. en (o per) contemplació de en atención a.
  6. no gastar contemplacions familiarment no andar con contemplaciones.
  7. sense gaires contemplacions sin demasiadas contemplaciones (o miramientos).
  8. tenir contemplacions tener contemplaciones.

contemplació

contemplació

contemplació

contemplació


<title type="display">contemplació</title>

    femení
  1. Betrachtung f.
  2. Anschauung f.
  3. Kontemplation (mystische) Beschaulichkeit, Versenkung f.
  4. actuar (od obrar) sense contemplacions rücksichtslos handeln.
  5. omplir (algú) de contemplacions jemanden mit aller Rücksicht behandeln.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

contemplació

contemplació


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">contemplació</title>

Accessory
Partició sil·làbica: con_tem_pla_ci_ó
Etimologia: del ll. contemplatio, -ōnis, íd. 1a font: s. XIV, Llull
Body
    femení
    1. Acció de contemplar. La contemplació de les meravelles de l’univers. Estar en contemplació davant un espectacle.
    2. religió Unió amb Déu pel coneixement afectiu. Absort en alta contemplació.
    3. religió Estat de l’ànima lliurada totalment a la meditació.
    1. Atenció que hom fa a una persona o a una cosa per raó de la seva importància.
    2. en (o per) contemplació de locució prepositiva Amb vista a.
  1. plural Complaences, miraments. Voltar algú de contemplacions. Tractar algú sense contemplacions.

contemplació

contemplació

<title type="display">contemplació</title>

femení contemplazione. || relig contemplazione. || plural [atencions] riguardo m sing, rispetto m sing, considerazione sing. || sense contemplacions senza complimenti (o riguardi). || tenir contemplacions avere riguardo.

contemplació

contemplació


<title type="display">contemplació</title>

Pronúncia: kuntəmpləsió
    femení
  1. contemplation. La contemplació d'una obra d'art, la contemplation d'une œuvre d'art.
  2. religió contemplation.
  3. plural [miraments] égards m, considérations, ménagements m.
  4. anar amb contemplacions agir avec ménagements (agir avec prudence).
  5. no gastar contemplacions familiarment agir sans ménagements (ne pas y aller de main morte fam, par quatre chemins).
  6. sense gaires contemplacions sans aucun ménagement (sans aucun égard, sans aucune considération, sans s'arrêter à quoi que ce soit).

contemplació