<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">conxa</title><lbl type="homograph">1</lbl> Accessory Etimologia: del fr. couche, pròpiament de l’ant. colche ‘llit’ Body femení Cobertor de llit que serveix d’adorn i d’abric. Vegeu també:conxa2
<title type="display">conxa</title><lbl type="homograph">2</lbl> Body femení alimentació, indústries alimentàries Màquina amb què hom duu a terme el conxatge. Vegeu també:conxa1
<title type="display">conxar</title> Body INFINITIU conxar GERUNDI conxant PARTICIPI conxat conxada conxats conxades INDICATIU PRESENT conxo conxes conxa conxem conxeu conxen IMPERFET conxava conxaves conxava conxàvem conxàveu conxaven PASSAT conxí conxares conxà conxàrem conxàreu conxaren FUTUR conxaré conxaràs conxarà conxarem conxareu conxaran CONDICIONAL conxaria conxaries conxaria conxaríem conxaríeu conxarien SUBJUNTIU PRESENT conxi conxis conxi conxem conxeu conxin IMPERFET conxés conxessis conxés conxéssim conxéssiu conxessin IMPERATIU conxa conxi conxem conxeu conxin
<title type="display">conxar</title> verb transitiu corchar, colchar, hilar [los cabos de una cuerda].
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">conxar</title><lbl type="homograph">1</lbl> Accessory Etimologia: de l’it. acconciare ‘arranjar’, mot paral·lel al cat. acunçar, o variant italianitzada d’aquest (v. acunçar) Body verb transitiu Filar els caps (d’una corda que comença a desfilar-se). Vegeu també:conxar2