<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">coqueteig</title> Accessory Partició sil·làbica: co_que_teig Etimologia: de coquetejar Body masculí Acció de coquetejar.
<title type="display">coquetejar</title> Pronúncia: kukətəʒá verb intransitiu també figuradament to flirt.
<title type="display">coquetejar</title> Body INFINITIU coquetejar GERUNDI coquetejant PARTICIPI coquetejat coquetejada coquetejats coquetejades INDICATIU PRESENT coquetejo coqueteges coqueteja coquetegem coquetegeu coquetegen IMPERFET coquetejava coquetejaves coquetejava coquetejàvem coquetejàveu coquetejaven PASSAT coquetegí coquetejares coquetejà coquetejàrem coquetejàreu coquetejaren FUTUR coquetejaré coquetejaràs coquetejarà coquetejarem coquetejareu coquetejaran CONDICIONAL coquetejaria coquetejaries coquetejaria coquetejaríem coquetejaríeu coquetejarien SUBJUNTIU PRESENT coquetegi coquetegis coquetegi coquetegem coquetegeu coquetegin IMPERFET coquetegés coquetegessis coquetegés coquetegéssim coquetegéssiu coquetegessin IMPERATIU coqueteja coquetegi coquetegem coquetegeu coquetegin
<title type="display">coquetejar</title> flirtar o flirtejar, jugar a fer l'amor. posturejar, fer postures. © Manuel Franquesa
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">coquetejar</title> Accessory Etimologia: de coqueta Body verb intransitiu Cercar, una persona, d’agradar a una altra; fer coqueteries. Abans li agradava coquetejar. Coquetejava amb tots els companys de feina.