afrontador adjectiu i masculí i femení [que s'oposa] que afronta. [que avergonyeix] afrentador -ra. [contigu] lindante, lindero -ra, colindante, limítrofe.
<title type="display">afrontador</title> Pronúncia: əfɾuntəðó adjectiu insulting, outrageous, scurrilous.
<title type="display">afrontament </title> Body nòm m Accion e efècte d’afrontar. Ex.: Hèr front ar enemic.Català: enfrontament© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.
<title type="display">afrontament</title> masculí Konfrontation, Gegenüberstellung f. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">afrontament</title> masculí confronto. || med ricongiungimento. || scontro. || [afront] affronto, offesa f.
<title type="display">afrontament</title> Pronúncia: əfɾuntəmén masculí affrontement. • afront. medicina [d'una ferida] affrontement.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">afrontament</title> Accessory Etimologia: de afrontar Body masculí Acció d’afrontar o d’afrontar-se. terapèutica Acció d’ajuntar els llavis d’una ferida per tal de facilitar-ne la cicatrització.
<title type="display">afrontamiento</title> masculí [acción de arrostrar] afrontament. [careo] afrontament, acarament.